هنگام نزدیک شدن به گذرگاه عابر پیاده، مراقب افرادی باشید که منتظر عبورند و آماده‌ی توقف باشید. بعضی عابران ممکن است کمی دیر متوجه شوند که عبور امن است، پس به آن‌ها فرصت بدهید. صبور باشید و تا وقتی گذرگاه کاملاً خالی نشده، موتور را گاز ندهید یا ناگهان جلو نروید.

باید بتوانید تا دوردست جاده را ببینید و برای هر خطری آماده باشید. نزدیک ماندن به وسیله‌ی نقلیه دید شما از جاده‌ی جلو را کم می‌کند و ممکن است راننده‌ی جلویی هم شما را نبیند. بدون فاصله‌ی ایمن، زمان و فضای لازم برای واکنش به خطرها را ندارید.

حیوانات به‌راحتی از وسایل نقلیه‌ی موتوری در حال حرکت می‌ترسند. اگر به اسب‌ها نزدیک می‌شوید، سرعت خود را پایین نگه دارید و ببینید آیا سوارکار در کنترل اسب مشکلی دارد یا نه. همیشه آماده‌ی توقف باشید. وقتی عبور امن شد، فاصله‌ی زیادی از آن‌ها بگیرید.

سعی کنید صف ترافیک را معطل نکنید. این کار ممکن است باعث بی‌حوصلگی کاربران دیگر جاده و انجام مانورهای خطرناک شود. اگر با یک موپد کُند یا موتورسیکلت کوچک در حرکت هستید و پشت سرتان صف ترافیک تشکیل شده، جایی امن برای کنار کشیدن پیدا کنید تا آن‌ها بتوانند به‌طور ایمن رد شوند.

سعی کنید در وسط لاین خود حرکت کنید. از حرکت در لبه‌ی جاده (کنار جوی) یا وسط جاده خودداری کنید، چون ممکن است * جلوی ترافیکی را که سبقت می‌گیرد بگیرید * خود را در معرض خطر ترافیک روبه‌رو قرار دهید * ترافیک دیگر را تشویق کنید که از سمت چپ از شما سبقت بگیرد.

اعتمادبه‌نفس بیش از حد، کم‌تجربگی و قضاوت ضعیف می‌تواند باعث شود موتورسوار تصمیم‌های نادرستی بگیرد که به تصادف منجر می‌شود. داشتن نگرش درست و خودآگاهی به‌عنوان یک موتورسوار، به همان اندازه‌ی یادگیری مهارت‌های رانندگی مهم است.

گذرگاه‌های پلیکان، گذرگاه‌های چراغ‌دار هستند که عابران پیاده آن‌ها را کنترل می‌کنند. با دکمه‌ی فشاری چراغ‌ها تغییر می‌کنند. این گذرگاه‌ها قبل از سبز شدن، مرحله‌ی قرمز و کهربایی ندارند؛ به‌جای آن چراغ کهربایی چشمک‌زن دارند. این یعنی باید به عابرانی که روی گذرگاه هستند حق تقدم بدهید، اما اگر گذرگاه خالی است می‌توانید ادامه دهید.

اگر مردم منتظر استفاده از گذرگاه عابر پیاده هستند، سرعت را کم کنید و آماده‌ی توقف باشید. با دست به آن‌ها اشاره نکنید که رد شوند، چون ممکن است راننده‌ی دیگری آن‌ها یا علامت شما را ندیده باشد و نتواند به‌طور ایمن بایستد.

«دنباله‌روی نزدیک» (tailgating) اصطلاحی است برای وقتی که راننده یا موتورسوار خیلی نزدیک به وسیله‌ی نقلیه‌ی جلویی حرکت می‌کند. این کار خطرناک است، چون دید شما از جاده‌ی جلو را محدود می‌کند و اگر خودروی جلویی ناگهان سرعتش را کم کند یا بایستد، هیچ حاشیه‌ی ایمنی برایتان نمی‌ماند. دنباله‌روی نزدیک اغلب علت اصلی تصادف از پشت یا تصادف‌های زنجیره‌ای است.

فاصله گرفتن دید شما از جاده‌ی جلو را بیشتر می‌کند. این کار کمک می‌کند هر خطری را که ممکن است پیش بیاید ببینید و زمان بیشتری برای واکنش داشته باشید.

آب، چسبندگی لاستیک‌ها به جاده را کم می‌کند. فاصله‌ی ایمن حداقل ۲ ثانیه در شرایط خشک، در هوای بارانی باید دو برابر شود؛ یعنی دست‌کم ۴ ثانیه.

یک کامیون بلند با بار سنگین برای رد شدن از شما زمان بیشتری از یک خودروی سواری نیاز دارد، به‌ویژه در سربالایی. سرعت را کم کنید و اجازه دهید کامیون رد شود.

خودروهای امدادی از چراغ‌های آبی چشمک‌زن استفاده می‌کنند. اگر یکی را دیدید یا صدایش را شنیدید، به‌محض اینکه امن و قانونی بود از سر راهش کنار بروید.

در جایی کنار بکشید که آمبولانس بتواند به‌طور ایمن رد شود. بررسی کنید که هیچ ستونک (bollard) یا مانعی در جاده نباشد که جلوی عبور آن را بگیرد.

چراغ گردان سبز چشمک‌زن روی یک خودرو یعنی راننده یا سرنشین آن پزشکی است که برای یک مورد اضطراری می‌رود. اگر امن است به آن حق تقدم بدهید. توجه داشته باشید که ممکن است این خودرو سریع حرکت کند یا ناگهان بایستد.

این تابلوها فقط برای رانندگان تراموا هستند، اما شما هم باید معنی آن‌ها را بدانید تا از اولویت‌ها آگاه باشید و بتوانید کارهای راننده را پیش‌بینی کنید.

چرخ‌های باریک دوچرخه ممکن است در ریل‌های تراموا گیر کنند و باعث شوند دوچرخه‌سوار ناگهان بایستد، تلوتلو بخورد یا حتی کاملاً تعادلش را از دست بدهد. ریل‌های تراموا همچنین لغزنده‌اند و ممکن است باعث سُر خوردن یا افتادن دوچرخه‌سوار شوند.

وقتی در یک خیابان یک‌طرفه هستید و می‌خواهید به راست بپیچید، باید در لاین سمت راست قرار بگیرید. این کار به کاربران دیگر جاده که نمی‌خواهند بپیچند اجازه می‌دهد از سمت چپ رد شوند. قصد خود را با راهنما نشان دهید و به‌موقع در موقعیت درست قرار بگیرید.

اگر می‌خواهید به راست، وارد یک خیابان فرعی بپیچید، به‌موقع در موقعیت خود قرار بگیرید. وقتی امن بود به وسط جاده بروید. این کار به خودروها اجازه می‌دهد از سمت چپ از شما رد شوند. برنامه‌ریزی زودهنگام به ترافیک دیگر نشان می‌دهد که قصد دارید چه کار کنید.

گذرگاه توکان طوری طراحی شده که عابران پیاده و دوچرخه‌سواران بتوانند هم‌زمان عبور کنند. مراقب دوچرخه‌سوارانی باشید که با سرعت به گذرگاه نزدیک می‌شوند.

با سد کردن راه خودروی دیگر، سعی نکنید محدودیت سرعت را به او تحمیل کنید. این کار فقط باعث عصبانیت می‌شود. هر وقت امن بود اجازه دهید خودروی دیگر رد شود.

فقط برای هشدار دادن به دیگران درباره‌ی حضور خود باید چراغ چشمک بزنید. از آن برای سلام کردن، نشان دادن بی‌حوصلگی یا دادن حق تقدم به دیگران استفاده نکنید، چون ممکن است علامت شما را اشتباه بفهمند.

محتاط باشید، به‌خصوص وقتی دیدتان با چیزهایی مثل پرچین، بوته، دیوار و وسایل نقلیه‌ی بزرگ محدود شده است. در ماه‌های تابستان عبور از این تقاطع‌ها ممکن است سخت‌تر شود، چون شاخ و برگ درختان بیشتر جلوی دید را می‌گیرد.

در شرایط خوب، از «قانون دو ثانیه» می‌توان برای بررسی فاصله‌ی بین وسیله‌ی نقلیه‌ی شما و جلویی استفاده کرد. این روش در جاده‌هایی با ترافیک سریع‌تر کاربرد دارد. یک جسم ثابت مثل پل، تابلو یا درخت را انتخاب کنید. وقتی وسیله‌ی نقلیه‌ی جلویی از کنار آن رد شد، با خود بگویید: «Only a fool breaks the two-second rule» (فقط آدم نادان قانون دو ثانیه را می‌شکند). اگر قبل از تمام شدن جمله به آن جسم رسیدید، خیلی نزدیک هستید.

گذرگاه‌های پافین حسگرهای مادون قرمز دارند که عبور عابران را تشخیص می‌دهند و تا خالی شدن گذرگاه چراغ قرمز را روشن نگه می‌دارند. به‌خاطر استفاده از این حسگر، برخلاف گذرگاه پلیکان، مرحله‌ی کهربایی چشمک‌زن وجود ندارد.

اگر راننده‌ی پشت سر خیلی نزدیک باشد، در صورت توقف ناگهانی شما خطر برخورد او با پشت وسیله‌ی نقلیه‌تان وجود دارد. با کم کردن سرعت و افزایش حاشیه‌ی ایمنی جلوی خود می‌توانید این خطر را کم کنید. این کار احتمال توقف ناگهانی را کم می‌کند و به شما اجازه می‌دهد ترمز را در مسافت بیشتری پخش کنید. این نمونه‌ای از رانندگی تدافعی است.

وقتی در جاده‌ی تک‌مسیره به خودروی روبه‌رو می‌رسید، باید اجازه دهید رد شود. باید وارد جای کنارگذرِ سمت چپ خود شوید یا روبه‌روی جای کنارگذرِ سمت راست منتظر بمانید. به حاشیه‌ی جاده نروید، چون ممکن است خطرهای پنهانی وجود داشته باشد.